خلاصه کتاب تقریبا ( نویسنده لیزا گراف )

کتاب «تقریبا» اثر لیزا گراف، داستانی عمیق و تأثیرگذار درباره پسر بچه ای به نام آلبی است که در مواجهه با انتظارات جامعه و خانواده برای خاص بودن، مفهوم خودشناسی و پذیرش تفاوت های فردی را به شیوه ای جذاب و دلنشین به مخاطبان خود آموزش می دهد.

لیزا گراف در این رمان، روایت گر دغدغه های درونی نوجوانان است و با خلق شخصیتی دوست داشتنی، چالش های یافتن هویت و ارزش گذاری به توانایی های پنهان را به تصویر می کشد. این اثر نه تنها به مخاطبان نوجوان کمک می کند تا با فراز و نشیب های مسیر خودشناسی کنار بیایند، بلکه برای والدین و مربیان نیز سرشار از پیام های آموزنده در زمینه درک عمیق تر از فرزندان و دانش آموزانشان است. «تقریبا» از طریق تلفیق هوشمندانه داستان سرایی و مضامین روان شناختی، به اثری ماندگار در ادبیات کودک و نوجوان تبدیل شده است که جایگاه ویژه ای در میان آثار برجسته این حوزه دارد.

آشنایی با «تقریبا»: کارت شناسایی یک کتاب موفق

رمان «تقریبا» با عنوان اصلی Absolutely Almost، اثری تحسین شده از لیزا گراف است که به سرعت جای خود را در میان دوستداران ادبیات کودک و نوجوان پیدا کرد. این کتاب در فارسی با دو ترجمه اصلی، «تقریبا» از انتشارات پرتقال به قلم مرضیه ورشوساز و «مطلقا تقریبا» از نشر پیدایش با ترجمه فریده خرمی، در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

«تقریبا» در ژانر داستان واقع گرا دسته بندی می شود و گروه سنی نوجوانان (معمولاً ۹ تا ۱۵ سال) را هدف قرار داده است. اما عمق و جهان شمولی مضامین آن، این کتاب را برای والدین، مربیان و حتی بزرگسالان علاقه مند به ادبیات نیز خواندنی کرده است. این اثر توانست افتخارات متعددی کسب کند که از جمله برجسته ترین آن ها می توان به دریافت جایزه شارلوت هاک در سال ۲۰۱۵ و نامزدی برای جایزه کتاب کودکان دوروتی کانفیلد فیشر در سال ۲۰۱۶ اشاره کرد. همچنین، نامزدی نهایی بهترین کتاب کودک از سوی کاربران سایت گودریدز در سال ۲۰۱۴، نشان دهنده محبوبیت گسترده و ارتباط عمیق این رمان با خوانندگانش است.

منتقدان برجسته نیز از «تقریبا» با ستایش یاد کرده اند. مجله Kirkus Reviews داستان آلبی را «خارق العاده و درخشان» توصیف کرده و Publishers Weekly آن را «تصویری فکر شده و تکان دهنده از پسری که یاد می گیرد به پیش برود» خوانده است. این نظرات تخصصی، بر ارزش ادبی و تأثیرگذاری روان شناختی کتاب «تقریبا» تأکید می کنند.

خلاصه داستان «تقریبا»: سفر آلبی برای کشف خود

داستان کتاب تقریبا، حول محور زندگی پسربچه ای ۱۰ ساله به نام آلبی است که به کلاس پنجم می رود. آلبی هیچ گاه در هیچ زمینه ای، «بهترین» نبوده است. او نه باهوش ترین دانش آموز کلاس است، نه در ورزش مهارتی خاص دارد، نه چهره ای فوق العاده زیبا و نه استعدادی هنری. او خودش را «معمولی» می داند و شاید حتی کمی پایین تر از متوسط. این احساس معمولی بودن، در ابتدا برای والدینش قابل قبول به نظر می رسد، اما با ورود به کلاس پنجم و فشارهای اجتماعی و تحصیلی فزاینده، این دیدگاه دستخوش تغییر می شود.

فشارها و انتظارات پیرامون آلبی

والدین آلبی، که خود انسان های موفقی هستند، ناگهان متوجه می شوند که آلبی در هیچ چیز «خاص» نیست. این وضعیت برای آن ها نگران کننده می شود و به طور ناخواسته، فشارهایی را برای یافتن یک «استعداد پنهان» در آلبی به او وارد می کنند. او دائماً احساس می کند که باید چیزی را اثبات کند، باید برتر باشد، اما نمی داند چگونه. این انتظارات، احساس ناکافی بودن را در آلبی تشدید می کند و او را درگیر یک بحران خودباوری می کند.

نقطه عطف و شخصیت های کمک کننده

نقطه عطف داستان زمانی رقم می خورد که آلبی از مدرسه خصوصی خود اخراج می شود. این اتفاق، ضربه سختی به اعتماد به نفس او وارد می کند و باعث می شود او عمیقاً احساس شکست کند. اما همین شکست، آغازگر یک سفر درونی برای کشف خود واقعی آلبی می شود. در این مسیر، چند شخصیت کلیدی وارد زندگی او می شوند که هر یک به نوعی به او کمک می کنند:

• پرستار جدید: دانشجویی هنرمند و خوش بین که با دیدگاهی متفاوت، آلبی را تشویق می کند تا دنیا را از زاویه ای دیگر ببیند و به او کمک می کند تا توانایی های پنهان خود را کشف کند. او به آلبی یاد می دهد که ارزش هر فرد، فراتر از استعدادهای ظاهری اوست.
• معلم ریاضی: این معلم با رویکردی حمایتی، به آلبی کمک می کند تا با چالش های تحصیلی خود کنار بیاید و درسی مهم درباره پشتکار و تلاش به او می دهد.
• بتسی: دوست جدید آلبی که او نیز چالش های خاص خود را دارد (مشکلات گفتاری). رابطه آلبی با بتسی، حس همدلی و دوستی واقعی را در او تقویت می کند و به او می آموزد که هر کس با تفاوت هایش ارزشمند است.

این افراد، هر یک به نوبه خود، نوری به مسیر آلبی می تابانند و به او نشان می دهند که چگونه می تواند خود را همان گونه که هست، بپذیرد. آن ها به آلبی می آموزند که خاص بودن لزوماً به معنای برجسته بودن در یک مهارت خاص نیست، بلکه می تواند در مهربانی، درک دیگران، و توانایی های منحصر به فردی که ممکن است در ابتدا نادیده گرفته شوند، نهفته باشد.

درس های نهایی

در طول داستان، آلبی می آموزد که ارزش حقیقی افراد در ذات آن ها نهفته است، نه در دستاوردهای ظاهری یا استعدادهای چشمگیر. او درک می کند که دوستی های واقعی، بر پایه پذیرش و حمایت متقابل بنا می شوند و معمولی بودن به معنای بی ارزش بودن نیست. در پایان، آلبی قهرمان کلیشه ای نمی شود که ناگهان یک استعداد پنهان را کشف کند و همه را شگفت زده کند، بلکه قهرمانی می شود که با پذیرش خود، یافتن صلح درونی، و درک ارزش های واقعی زندگی، راه خود را پیدا می کند.

«باید کارها را به خاطر این که دوستشان داری، انجام دهی نه فقط به خاطر این که در انجام دادن آن ها خوب هستی.»

این جمله از متن کتاب، به خوبی پیام اصلی آن را بیان می کند: شور و علاقه درونی، محرکی قوی تر از فشار برای موفقیت ظاهری است.

تحلیل شخصیت ها: آینه ای برای نوجوانان

شخصیت پردازی در رمان نوجوان لیزا گراف، به ویژه در «تقریبا»، از نقاط قوت اصلی این اثر محسوب می شود. شخصیت ها، به خصوص آلبی، نه تنها پیچیدگی های روان شناختی دارند، بلکه بازتابی از دغدغه های واقعی بسیاری از نوجوانان در سراسر جهان هستند.

آلبی: قهرمانی از جنس واقعیت

آلبی، شخصیت اصلی داستان، یک قهرمان معمولی است. او باهوش نیست، ورزشکار نیست، خوش چهره نیست و حتی نمی تواند به درستی حروف را بخواند یا ریاضی را خوب بفهمد. این ویژگی ها، او را به شخصیتی به شدت قابل همذات پنداری برای نوجوانان تبدیل می کند. بسیاری از کودکان و نوجوانان، در دوره ای از زندگی خود، با احساس ناکافی بودن، مقایسه با همسالان و فشارهای والدین برای یافتن «استعدادی خاص» دست و پنجه نرم می کنند. دغدغه های آلبی، از ترس از شکست گرفته تا اشتیاق برای پذیرفته شدن و درک شدن، کاملاً ملموس و انسانی است.

روند رشد و بلوغ فکری آلبی به تدریج و به شکلی کاملاً طبیعی اتفاق می افتد. او در ابتدا در دام تصورات نادرست از موفقیت گرفتار است و می کوشد تا انتظارات دیگران را برآورده کند. اما با هر تجربه جدید، چه تلخ و چه شیرین، دیدگاهش وسیع تر می شود. او یاد می گیرد که ارزش های درونی مانند مهربانی، همدلی، پشتکار و وفاداری، به مراتب مهم تر از دستاوردهای بیرونی هستند. آلبی در نهایت به قهرمانی تبدیل می شود که نه به دلیل توانایی های خارق العاده، بلکه به خاطر پذیرش خود واقعی و درک ارزش های انسانی، به رستگاری می رسد.

شخصیت های فرعی تاثیرگذار

شخصیت های فرعی در «تقریبا» نقش حیاتی در شکل گیری هویت و رشد آلبی ایفا می کنند:

• والدین: آن ها با وجود تمام فشارهایی که بر آلبی وارد می کنند، او را دوست دارند و می خواهند بهترین ها را برایش فراهم کنند. تناقض میان انتظارات بالای آن ها و عشق بی قید و شرطشان، لایه ای از پیچیدگی به روابط خانوادگی اضافه می کند. این بخش از داستان به والدین می آموزد که چگونه مرز باریک بین حمایت و فشار را تشخیص دهند.
• پرستار (کالیستا): او نه تنها یک مراقب، بلکه یک راهنما و مربی برای آلبی است. با نگاه هنرمندانه و دلسوزانه خود، به آلبی کمک می کند تا دنیا را متفاوت ببیند و توانایی های منحصر به فرد خود را که در سایه مهارت های آکادمیک پنهان مانده اند، کشف کند. او به آلبی می آموزد که هنرمند بودن فقط کشیدن نقاشی نیست، بلکه دیدن زیبایی ها در معمولی ترین چیزها نیز هنر است.
• معلم: نقش او به عنوان یک حامی و مشوق، بسیار پررنگ است. او با درک چالش های یادگیری آلبی، به او فضایی امن برای رشد می دهد و به او کمک می کند تا با اعتماد به نفس بیشتری با مشکلات تحصیلی روبرو شود.
• دوستان (به ویژه بتسی): رابطه آلبی با بتسی، که خود با مشکل لکنت دست و پنجه نرم می کند، نشان دهنده اهمیت همدلی و پذیرش تفاوت ها در روابط دوستی است. بتسی نه تنها آلبی را به خاطر آنچه هست می پذیرد، بلکه به او در لحظات سختی کمک می کند، بدون اینکه او را قضاوت کند. این دوستی به آلبی می آموزد که ارتباطات انسانی واقعی، بر پایه فهم و احترام متقابل شکل می گیرد.

این شخصیت ها مجموعاً شبکه ای از حمایت و درک را برای آلبی ایجاد می کنند که به او اجازه می دهد تا از احساس تنهایی و ناکافی بودن فاصله گرفته و به سمت خودباوری حرکت کند.

مضامین کلیدی «تقریبا»: فراتر از یک داستان ساده

کتاب تقريبا لیزا گراف، فراتر از یک داستان ساده درباره یک نوجوان، به بررسی عمیق چندین مضمون کلیدی می پردازد که آن را به اثری غنی و پرمحتوا برای مخاطبان خود تبدیل کرده است.

خودشناسی و پذیرش خود

شاید مهم ترین پیام «تقریبا»، تأکید بر اهمیت خودشناسی و پذیرش خود باشد. آلبی در طول داستان، با تلاش برای درک نقاط قوت و ضعف خود، و مهم تر از آن، با دوست داشتن خود فارغ از قضاوت و انتظارات دیگران، به این مرحله از رشد می رسد. کتاب به خوانندگان می آموزد که ارزش هر فرد، مستقل از توانایی های ظاهری یا دستاوردهای چشمگیر، در وجود او نهفته است. این بخش از مضامین کتاب تقريبا، به نوجوانان کمک می کند تا هویت خود را در دنیایی که مدام آن ها را برای مقایسه با دیگران تحت فشار قرار می دهد، پیدا کنند و به آن احترام بگذارند.

فشارهای اجتماعی و انتظارات والدین

رمان به خوبی آسیب هایی را که کمال گرایی و رقابت جویی می تواند بر روان نوجوانان وارد کند، نشان می دهد. والدین آلبی، با وجود نیت خوبشان، ناخواسته فشارهایی را به او وارد می کنند که منجر به کاهش اعتماد به نفس و احساس بی ارزشی در او می شود. این موضوع، یک هشدار مهم برای والدین و مربیان است که به جای تمرکز بر «خاص بودن» یا «بهترین بودن» فرزندان، بر رشد سالم و پذیرش تفاوت های فردی آن ها تأکید کنند. کتاب نشان می دهد که چگونه این فشارها می توانند بر کودکان تأثیر بگذارند و به آن ها احساس ناکافی بودن بدهند.

معنای واقعی «استعداد» و «موفقیت»

«تقریبا» به چالش کشیدن تعاریف سنتی از «استعداد» و «موفقیت» می پردازد. آلبی که در هیچ چیز خارق العاده نیست، در نهایت می آموزد که تلاش، پشتکار و مهربانی، خود نوعی از استعداد هستند. او درمی یابد که موفقیت، صرفاً در نمرات بالا یا جوایز ورزشی خلاصه نمی شود، بلکه در توانایی ایجاد ارتباط با دیگران، درک دنیا و یافتن جایگاه خود در آن نیز نهفته است. این رمان به خوانندگان یادآوری می کند که هر فردی منحصر به فرد است و خاص بودن او ممکن است در ویژگی هایی باشد که در ابتدا نادیده گرفته می شوند، اما در نهایت، تأثیرگذارترین هستند.

دوستی و حمایت اجتماعی

نقش حیاتی روابط سالم در رشد روحی و غلبه بر مشکلات، یکی دیگر از مضامین برجسته کتاب است. دوستی آلبی با بتسی و حمایت های پرستار و معلمش، به او کمک می کند تا از بحران های خود عبور کند. این روابط به او نشان می دهند که او تنها نیست و درک و پذیرش از سوی دیگران، می تواند قدرتی عظیم برای مقابله با چالش های زندگی باشد. این مضمون بر اهمیت ایجاد یک شبکه حمایت اجتماعی قوی برای نوجوانان تأکید می کند.

نشان دادن تفاوت ها

کتاب Absolutely Almost، برجسته می کند که هر انسانی منحصر به فرد است و «عادی» بودن نیز خود یک نوع خاص بودن است. آلبی درمی یابد که لزومی ندارد خود را با دیگران مقایسه کند یا تلاش کند تا چیزی باشد که نیست. این پیام به ویژه برای کودکان با مشکلات یادگیری یا سایر چالش ها، بسیار امیدبخش است. کتاب به آن ها اطمینان می دهد که حتی اگر در برخی زمینه ها «بهترین» نباشند، باز هم دارای ارزش های ذاتی و توانایی های منحصر به فرد خود هستند.

چرا «تقریبا» یک کتاب خواندنی است؟ (ارزش پیشنهادی)

کتاب «تقریبا» بیش از یک داستان ساده است؛ این اثری است که تأثیر عمیقی بر خوانندگان خود می گذارد و دلایل متعددی برای خواندن آن وجود دارد، هم برای نوجوانان و هم برای والدین و مربیان.

سبک نگارش لیزا گراف: روان، طنزآمیز، همدلانه و جذاب

یکی از مهم ترین دلایل جذابیت معرفی کتاب تقريبا، سبک نوشتاری لیزا گراف است. او با قلمی روان، صادقانه و همدلانه، داستان را به گونه ای پیش می برد که خواننده به راحتی با آلبی و دغدغه هایش ارتباط برقرار می کند. گراف با استفاده از طنز ملایم و موقعیت های کمیک، تلخی های زندگی آلبی را متعادل کرده و فضایی دلنشین و خواندنی ایجاد می کند. جملات کوتاه، توصیفات واضح و دیالوگ های طبیعی، به خوانایی و جذابیت هر چه بیشتر متن کمک شایانی می کنند. این سبک نگارش، رمان نوجوان لیزا گراف را به گزینه ای عالی برای نوجوانانی تبدیل کرده که ممکن است با کتاب های طولانی یا پیچیده مشکل داشته باشند.

درس های ماندگار: پیام های مثبت و سازنده

پیام های خلاصه کتاب تقریبا، تنها به پایان داستان محدود نمی شوند، بلکه تا مدت ها در ذهن خواننده ماندگار خواهند بود. این کتاب درس های ارزشمندی درباره پذیرش خود، اهمیت دوستی، مواجهه با انتظارات و فشارهای اجتماعی، و تعریف واقعی موفقیت ارائه می دهد. نوجوانان می آموزند که نباید خود را با استانداردهای بیرونی مقایسه کنند و والدین نیز تشویق می شوند تا به جای تمرکز بر عملکرد، به رشد فردی و سلامت روان فرزندانشان اولویت دهند. این درس ها به طور غیرمستقیم و از طریق روایت داستان، در ذهن مخاطب حک می شوند و او را به تفکر وامی دارند.

ارتباط گیری عمیق: توانایی کتاب در ایجاد همذات پنداری

کتاب Absolutely Almost به دلیل شخصیت پردازی قوی و واقع گرایانه آلبی، توانایی بی نظیری در ایجاد همذات پنداری عمیق با خواننده دارد. بسیاری از نوجوانان، حس «معمولی بودن» یا «ناکافی بودن» آلبی را تجربه کرده اند و می توانند خود را در آینه داستان او ببینند. این همذات پنداری، نه تنها تجربه خواندن را لذت بخش تر می کند، بلکه به خواننده احساس می کند که تنها نیست و دیگران نیز با چالش های مشابهی روبرو هستند. این ارتباط عمیق، تأثیرگذاری پیام های کتاب را دوچندان می کند و آن را به ابزاری قدرتمند برای خودشناسی نوجوانان تبدیل می سازد.

در نهایت، «تقریبا» نه تنها یک داستان دلگرم کننده است، بلکه راهنمایی کاربردی برای والدین و مربیان است تا با درک بهتر دنیای درونی نوجوانان، محیطی حمایتی تر برای آن ها فراهم آورند. این کتاب اثباتی است بر اینکه گاهی اوقات، داستان های به ظاهر ساده، عمیق ترین و ماندگارترین پیام ها را با خود حمل می کنند.

مروری بر لیزا گراف: خالق دنیای «تقریبا»

لیزا گراف، نویسنده آمریکایی متولد سال ۱۹۷۳، یکی از صداهای برجسته و محبوب در ادبیات کودک و نوجوان معاصر است. او مسیر حرفه ای خود را در دنیای کتاب با فعالیت به عنوان ویراستار آثار کودکان آغاز کرد که این تجربه، درک عمیقی از آنچه برای مخاطبان جوان جذاب و آموزنده است، به او بخشید. پس از مدتی، گراف خود به نگارش رمان های کودک و نوجوان روی آورد و به سرعت با سبک نگارش همدلانه و توانایی اش در پرداختن به دغدغه های واقعی این گروه سنی، مورد تحسین قرار گرفت.

معرفی لیزا گراف نه تنها محدود به «تقریبا» می شود، بلکه آثار دیگری نیز از او به فارسی ترجمه و منتشر شده اند که هر یک به نوبه خود، جایگاه او را به عنوان نویسنده ای صاحب سبک تثبیت کرده اند. از جمله برجسته ترین آثار او می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• «چتر تابستان» (A Tangle of Knots): داستانی جادویی و دلنشین درباره دختری یتیم با استعداد خاص پختن کیک هایی که زندگی مردم را تغییر می دهد. این کتاب نیز به مضامین یافتن جایگاه خود و ارتباطات انسانی می پردازد.
• «کلاف پرگره» (Umbrella Summer): داستانی واقع گرا درباره دختری که با سوگواری و فقدان دست و پنجه نرم می کند.
• «چیزی درباره ی جرجی» (The Thing About Georgie): روایتی جذاب درباره یک پسر کوچک که با مشکل کوتاهی قد روبروست و سعی می کند در دنیایی که همه او را متفاوت می بینند، جایگاه خود را پیدا کند. این کتاب نیز به مضمون پذیرش تفاوت ها می پردازد.
• «جنگ خانه درختی» (The Great Treehouse War): داستانی طنزآمیز و سرگرم کننده درباره دو کودک که برای جلوگیری از طلاق والدینشان، تلاشی خلاقانه می کنند.

مضامین مشترک در آثار لیزا گراف غالباً شامل خودشناسی، پذیرش تفاوت ها، اهمیت دوستی، روابط خانوادگی و مواجهه با چالش های درونی و بیرونی است. او با زبانی ساده اما عمیق، شخصیت هایی خلق می کند که خوانندگان به راحتی با آن ها ارتباط برقرار کرده و از تجربیاتشان درس می آموزند. توانایی گراف در ترکیب طنز و احساسات، به آثار او عمق و جذابیت خاصی می بخشد و او را به یکی از نویسندگان محبوب و مورد احترام در ژانر ادبیات نوجوان تبدیل کرده است.

سایر اطلاعات مفید

برای علاقمندان به مطالعه کتاب تقريبا و آشنایی بیشتر با این اثر، اطلاع از جزئیات مربوط به نحوه تهیه و نسخه های موجود آن حائز اهمیت است.

نحوه تهیه کتاب و ناشران فعال

«تقریبا» در ایران توسط دو ناشر اصلی به چاپ رسیده است که هر یک ترجمه و نام خاص خود را دارند:

• انتشارات پرتقال: این ناشر، کتاب را با عنوان «تقریبا» و ترجمه مرضیه ورشوساز منتشر کرده است. انتشارات پرتقال به خاطر تمرکز بر ادبیات کودک و نوجوان و کیفیت بالای چاپ و بسته بندی کتاب هایش شناخته شده است.
• نشر پیدایش: این ناشر نیز کتاب را با عنوان «مطلقا تقریبا» و ترجمه فریده خرمی عرضه کرده است. نشر پیدایش نیز یکی از ناشران باسابقه و معتبر در زمینه ادبیات کودک و نوجوان است.

هر دو نسخه چاپی کتاب در کتابفروشی های سراسر کشور و فروشگاه های آنلاین معتبر در دسترس هستند. علاوه بر نسخه چاپی، نسخه الکترونیکی کتاب نیز از طریق پلتفرم های قانونی مانند کتابراه و فیدیبو قابل تهیه است که امکان دسترسی آسان تر و سریع تر به محتوا را فراهم می کند. این دسترسی شامل مطالعه در تلفن همراه، تبلت و رایانه شخصی می شود.

معرفی مترجمین

• مرضیه ورشوساز: مترجم نسخه «تقریبا» (انتشارات پرتقال). ایشان یکی از مترجمان فعال در حوزه ادبیات کودک و نوجوان هستند و به دلیل انتخاب آثار باکیفیت و ترجمه های روان و جذابشان شناخته شده اند.
• فریده خرمی: مترجم نسخه «مطلقا تقریبا» (نشر پیدایش). خانم خرمی نیز از مترجمان باتجربه و شناخته شده در حوزه ادبیات بزرگسال و کودک و نوجوان هستند و سابقه طولانی در ترجمه آثار متعدد دارند.

در مورد تفاوت های جزئی در ترجمه ها، معمولاً این تفاوت ها بیشتر در انتخاب واژگان و لحن کلی ترجمه نمود پیدا می کنند و کمتر بر روی داستان اصلی و پیام های کلیدی تأثیر می گذارند. انتخاب بین دو ترجمه به سلیقه شخصی خواننده و ترجیحات او در سبک نوشتاری و واژگان بستگی دارد. هر دو مترجم تلاش کرده اند تا با حفظ وفاداری به متن اصلی، اثری روان و قابل فهم برای مخاطب فارسی زبان ارائه دهند.

نتیجه گیری: کشف «خاص بودن» در «تقریبا»

کتاب «تقریبا» از لیزا گراف، بیش از یک رمان ساده برای نوجوانان است؛ این اثری تأمل برانگیز است که به کاوش در عمیق ترین دغدغه های مربوط به خودشناسی، پذیرش و یافتن ارزش های درونی می پردازد. داستان آلبی، پسری که در هیچ زمینه ای «بهترین» نیست، آینه ای است برای بسیاری از نوجوانانی که با فشارهای جامعه و خانواده برای «خاص بودن» دست و پنجه نرم می کنند.

اهمیت و تأثیرگذاری این کتاب نه تنها در روایت دلنشین و شخصیت پردازی قوی آن نهفته است، بلکه در پیام های عمیق و جهانی اش ریشه دارد: اینکه هر فردی، با تمام تفاوت ها و ویژگی های منحصر به فردش، ارزشمند است و نیازی نیست برای اثبات خود، به معیارهای بیرونی و کلیشه ای چنگ بزند. «تقریبا» به ما می آموزد که مهربانی، تلاش، همدلی و پذیرش خود، می تواند راهگشای مسیر زندگی باشد و موفقیت واقعی، در گرو صلح درونی و ارتباطات انسانی اصیل است.

خواندن «تقریبا» نه تنها برای نوجوانانی که در پی یافتن هویت و افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان خود هستند توصیه می شود، بلکه برای والدین، مربیان و هر فردی که به دنبال درک عمیق تر از چالش های دوران بلوغ و اهمیت حمایت روانی از کودکان است، یک تجربه ضروری محسوب می شود. این کتاب، دعوتی است به تامل در معنای واقعی موفقیت و یادآوری می کند که گاهی اوقات، بزرگترین قدرت ما، در پذیرش «تقریبا» بودن و کشف خاص بودن در معمولی ترین جنبه های وجودی ما نهفته است.